Het moge duidelijk zijn: ik behoor tot de fotografen die genieten van een goede zwart-wit foto. Waar zwart-witfotografie tot veertig jaar geleden een gegeven was - kleurenfilm was nauwelijks beschikbaar voor de amateur, of van een dramatische kwaliteit - is na de introductie van goede kleinbeeldkleurenfilm vrijwel iedereen in kleur gaan schieten. Ook met de digitale camera worden vooral foto's gemaakt die bedoeld zijn om in kleur weergegeven te worden. Toch lijkt zwart-witfotografie aan een terugkomst bezig. Niet dat ze ooit weg is geweest overigens. Denk maar aan de fotojournalistiek, waar ontzettend lang in zwart-wit is geschoten. Ook beroemde straatfotografen maken/maakten bij voorkeur gebruik van zwart-wit.
Wat is toch de aantrekkingskracht van zwart-wit? Waarom wordt daar (door sommigen) zo hoog van opgegeven? Het is duidelijk dat zwart-witfoto's maar een deel van de werkelijkheid weergeven. Bovendien: het is een interpretatie van de werkelijkheid, als je gaat nadenken over welke grijstint een bepaalde kleur moet krijgen. Naar aanleiding van een discussie tussen Bart en mij in een topic van Karen (
hier te vinden, misschien is ze dan wat minder boos
) lijkt het goed om een plek te hebben om van gedachten te kunnen wisselen over zwart-wit vs. kleur. De directe aanleiding was een opmerking van mijn zijde dat kleur vaak maar afleidt en dat je dus beter zwart-wit kunt fotograferen. Daar wil ik best op doorgaan. Maar ook allerlei andere vragen rond zwart-wit vs. kleur kunnen hier wat mij betreft een plek krijgen. Het liefst met foto's gelardeerd, anders wordt het ook maar een droge boel. Met als leidende vraag "Wanneer zwart-wit en wanneer kleur?".
In de volgende post zal ik de discussie openen, of eigenlijk de discussie met Bart uit het topic van Karen hier naar toe halen. Enne...zwart-wit-uitspraken zijn hier toegestaan!!
Bart, kun je leven met dit topic op deze manier?
